hayvanseverlerin sevilmeme sebebi

çoğu zaman azınlık olanlar sevilmez toplumlarda. en azından bizim toplumda öyle. ırkçılık, cinsiyetçilik, cinsel yönelimler üzerinden ötekileştirme vb gibi örnekler verebilirim. peki ya hayvanseverler, hayvanseverler azınlık mı? hayvanseverler neden sevilmiyorlar? hayvanseverlere neden uzaylı gibi bakılıyor?
sokakları kirleten hayvanseverler buna sebep olabilir. mahallede köpeklere mama verenlerden bazıları ortalığı öyle kirletiyor ki, poşetle atıyorlar yemekleri yol üzerine, yol kenarları kemik dolu. köpekler de bunları yemiyor çoğu zaman. kokuyor, o poşetler rüzgarla her yere dağılıyor. biraz daha özenli olsak sokaktaki canları beslerken, besleme bittikten sonra da o bölgeyi temizlesek, daha iyi olmaz mı?
çünkü insanlar bilinçsiz hayvanseverler yüzünden bizlere deli muamelesi yapıp o gözle bakıyor. ışi gerçekten hayvanlar olan kısım zaten insanla uğraşmak yerine çalışıyor didiniyor onlar için bir şey yapmaya çalışıyor, gereksiz tartışmalara polemiklere girmiyor. ışi gücü hayvanlar için iyi şeyler yapmak. bir de deli gözüyle bakılan kısım var. nerde sıkıntı nerde polemik hop onlar orda. olayın medyatik tarafıyla ilgileniyorlar. anca konuşuyorlar. yaptıkları birse konuştukları 5 oluyor. doğal olarak da antipati oluşuyor insanlarda.
bazen hayvanseverin hayvanlara duyduğu ilgi kendisini diğer insanlardan soyutlaştırabiliyor.
valla, sevgi istesem aynaya bakarım. kimse kimseyi sevmiyor bu devirde, çok yazık... iyi ki hayvanlar var. bazen safi sevgiden oluştuklarını düşünüyorum.
fedakârlıklarıdır. fedakârlık ve özveri insanların gerçekleştirmekte en fazla zorlandıkları erdemlerdir. zorlandıkları gibi, fedakârlığın yapılabilir olduğunu görmekten de hoşlanmazlar. çünkü görülen her fedakârlık eylemi insana gizli bir sorumluluk yükler. bu farkındalığı yaratan hayvanseverlerin sevilmeme sebebi işte tam olarak budur.