kedinizi kime emanet edersiniz

araba, silah ve cep telefonu gibi kedi de kimseye emanet edilmez. her nereye gidiliyorsa yanında götürülür. bununla ilgili kısıtlamalar ve zorluklar varsa önceden araştırılır ve aşılması için çözümler üretilir. örneğin; uçakla seyahat edilecekse ve kedi kabul edilmiyorsa gidilecek yere kediyi de alarak özel araç ile gidilir. özel araç yoksa kiralanır. özetle; kedi kimseye emanet edilmez.
annem ve babam tabiki.. evde torun muamelesi görüyor kendileri.. bir gece cok halsizlestigini farkedip kostur kostur hastaneye yetistirdikleri var.. (ki birseyi de yoktu aşının yan etkisi, ogun ben yanında olsaydım götürmezdim) gözüm kapali emanet ederim onlara
kendisine de söyledim, eğer bir gün ölürsem kedilerim sevgilime emanet. gözüm kapalı bırakacağım tek insandır kendisi. 5 kedimiz var, sonradan bir kedisever oldu. ama hayvan seviyorum diyen insanların çoğunu cebinden çıkarır. kendisinden daha iyi kedilerine bakıyor resmen. en az kendim kadar güvenirim bu konuda.
mecbur kalırsak annelerimize ve koz kardeşimize... mecbur kalmamaya özen gösteriyoruz ayrı kalmak acı veriyo...
bazen hiç çare bulunamayadabiliyor.allah a emanet ediyorum..
kedimi kimseye emanet edemiyorum. kimse gozumun onunde oldugu gibi bakamiyor.
iki günse yalnız kalır, ikiden fazlaysa veterinerine pansiyonlu gider.
kedili yaşam refleksleri bulunan ve en yakınım, güvendiğim kişiye.
kedili yaşam refleksleri için (bkz: https://www.evcilkedim.club/kedi-bakimi/kedili-yasam-rehberi-kedili-yasamda-edindigimiz-refleksler)
pet otellere bir kaç günlük ise veterinerlerin yanında misafir olarak birakabilmek çok işe yarıyor.
en güzeli hayvansever güvendiğiniz bir arkadaşınız veya dostunuzdur. böylelikle gözünüz arkada kalmaz. bir de evinize yakın yaşıyorsa verin yedek anahtarınızı, kedinizin (kedilerinizin) düzeni bozulmasın.
10 saat yalnız kalsa 3 gün surat asıyor benimki. hiç emanet etme ihtiyacı duymadım ama mecbur kalırsam emanet edeceğim kişinin kendisi ve yalnız yaşamıyosa tüm ev üyeleri candan ciğerden kedisever olmalı.
birkaç gün için evden ayrılmamız gerekiyorsa annem* ya da kardeşime emanet ediyorum. ya annem günlük geliyor mama-su-kum tazelemesi yapıyor ve oynuyor ya da kardeşimi bizim eve bırakıyorum çocuk bakıcısı olarak.
aslında kimseye güvenemiyorum ama çok mecbur kalırsam ablam iyi bakıyor
nereye gitsem yanımda götürmeye çalışıyorum ama eğer götüremeyeceğim bir yerse de nişanlım beye bırakıyorum. kedimize bakmasından ileride nasıl iyi bir baba olacağını da gösteriyor beyefendi.
babama ve anneme bana baktıkları gibi bakıyorlar :))
kendime. sonra henüz 10 yaşındaki büyük kızımız. en son olarak da yardımcıma. not: yardımcım en az benim kadar dikkatli kediler konusunda. iyi ki varsın gülay.
ben psikolojisi duzgun olsun, terbiyeli olsun, bir seyler ogrensin diye kendimi yirtiyorum butun gun. birine emanet etsem bunlarin hicbirini yapmayacak. ancak halihazirda kedi bakan birine evimin anahtarini verebilirim ben yokken gelip baksin diye. baska kimseye de birakamam